Stootkussen

Nog geen half uur geleden was de zon onder gegaan. De rode gloed, welke als een soort optocht van kleine wolken langzaam deze mooie zomerdag haar laatste eer probeerde te bewijzen, transformeerde per minuut dat deze dag ouder werd, naar een bijzonder heldere hemel. Ondanks dat er elke minuut wel iets aan de lucht veranderde, leek voor hem de tijd bijna stil te staan. Nadat hij een tijdje naar dit schouwspel in de lucht had staan kijken, stak hij de kaars aan, welke nog op de tafel stond. Voorzichtig, om de enigszins verbrandde delen van zijn lichaam niet te bezeren, liet hij zich op de grond zakken, leunend met zijn schouders tegen een stootkussen. Het stromende water om zich heen gaf hem een veilig en rustig gevoel.

Zij was nog binnen. Ze was nog druk in de weer om zichzelf, na deze mooie zomerdag, op te frissen. Ze voelde zichzelf vreemd. Dolgelukkig, maar aan de andere kant toch weer niet. Ook zij had vandaag een geweldige dag beleefd. Maar om deze dag te kunnen beleven had ze vandaag wel tegen een dierbare moeten liegen. Het zat haar dwars, maar wat moest ze er mee?
Ook zijn gedachten dwaalden af. Niet dat ze tegen hem had gelogen vandaag, maar het zat hem toch ook niet heel erg lekker.

Ze wandelde naar buiten en zag hem zitten, de kaars, brandend op tafel, begon te wakkeren door de windverplaatsing. Ze glimlachtte, nestelde zich naast hem en liet haar hoofd op zijn schouder zakken. Ze bleef zo zitten, hij bleef zo zitten. Woorden waren niet nodig: de gedachten speelden boven hen. Hij streelde door haar haren, liet haar gedachten maar even gaan. Hij had ook zo zijn vragen, gedachten, maar liet deze op dit moment maar voor wat het was. Vijf volle minuten gingen voorbij en hij besloot de stilte toch maar te breken. Wijzend naar de sterren zei hij: "Zie je die ene ster daar?" wetende dat er honderden van dat soort sterren op dit moment te zien waren. Ze reageerde 'Lieve schat, ik zie er duizenden, welke bedoel je nou precies?'. "Ik bedoel de gene die heel helder oplicht op het moment dat ik zeg dat ik om jou geef, zie je die?" zei hij, al kijkend naar haar ogen, of ze echt probeerde de juiste ster te ontdekken. Ze legde haar hand op zijn buik en fluisterde "Het is wel goed met jou."

When we walked in fields of gold


Many years have passed since those summer days
Among the fields of barley
See the children run as the sun goes down
Among the fields of gold
You'll remember me when the west wind moves
Upon the fields of barley
You can tell the sun in his jealous sky
When we walked in the fields of gold

Een dagje Nederland

"Station Groningen", Groningen, 31-05-2009


Gisteren heb ik een dagje Nederland gedaan. Al enige tijd stond er op mijn lijstje om een keer, met de trein, op 1 dag vanuit Rotterdam naar Groningen te reizen, vervolgens naar Maastricht en dan via Vlissingen weer naar huis. Zo gezegd, zo gedaan!
's-Morgens vroeg stond ik al te wachten op de BOB bus bij NS station Rotterdam-Noord. Volgens 9292OV zou om 04:25 uur er een BOB bus rijden, welke mij naar NS station Rotterdam CS zou brengen om mijn tocht daadwerkelijk te kunnen beginnen. Helaas stond ik om 04:45 nog steeds op deze bus te wachten, nadat ik al door een paar agenten in politieauto was gevraagd of ik soms op de tram stond te wachten (die ging pas om 8 uur weer, het was zondag!). Ook een tweetal dames, welke nog stonden na te praten na de stad in te zijn geweest, vroegen zich hetzelfde af.
Maar nee, ik was niet dronken en ik ben niet gek: Ik stond vrolijk te wachten op een bus, die niet kwam. Wie ooit 'Bussie komt zo' bedacht heeft, had op dat moment een klap op z'n kop verdiend... Thuisgekomen heb ik de planning die ik had gemaakt een uur verzet, zodat ik om 05:58 uur mijn eerste treinreis van de dag zou gaan maken. Dat betekende wel dat het eerste deel van het dagje OV zou beginnen met de fiets: vanaf huis naar het Centraal Station in Rotterdam.

Begonnen op Rotterdam CS ben ik in de Intercity gestapt naar Schiphol. Hier had ik een half uur om rond te lopen en wat foto's te maken. En natuurlijk om even bij de HEMA te vragen naar een paperclip zodat ik de simkaart van mijn iPhone eruit kon halen, want natuurijk was ik zo slim om wel mijn UMTS kaart mee te nemen, maar hier niet even de juiste simkaart in te plaatsen. Maar er de paperclip was sowieso nodig bleek al onderweg naar Schiphol: de iPhone kon mijn simkaart niet lezen, die was wat stoffig. De trein zat nog vol met jongeren die in Rotterdam waren wezen stappen. Na bij de HEMA (net wel, net niet open) een veiligheidsspeld te hebben gekregen kon ik mijn reis vervolgen. Deze ging naar Utrecht CS. Ik wilde nog wel in de regio Utrecht zijn geweest, want voor de reis van Groningen naar Maastricht had ik een andere route in gedachten. Ook was er op dat tijdstip (tenminste, in mijn originele planning, maar die was een uur eerder) nog geen treinreis vanaf Amsterdam naar Groningen. Vanaf Schiphol en Utrecht CS ben ik overgestapt op de stoptrein naar Duivendrecht. Aangekomen op Duivendrecht had ik een paar minuten voor de trein naar Weesp. In Weesp had ik wel even tijd over, dus daar heb ik een klein rondje gelopen, om vervolgens de trein in te stappen naar Amsterdam CS.
Vanuit Amsterdam CS heb ik de trein gepakt richting Hilversum, welke mij daarna in een keer naar Groningen bracht. Om even door Groningen te kunnen lopen heb ik hier een stop van ongeveer 45 minuten gemaakt. Gezien het alweer bijna 12 uur 's-middags was toen ik daar aankwam, was het ook een mooie lunchstop, zo in de zon voor het station van Groningen.

Checkpoint 1 van de reis had ik hier in Groningen voltooid. Het was 12 uur geweest, ik had er al meer dan 6 uur opzitten, maar we waren pas op 1/3 van de rit (nou ja, qua checkpoints dan..)
Omdat ik het saai vond om de reis vanuit Groningen naar Maastricht via Utrecht te gaan rijden, ben ik vanuit Groningen naar Zwolle gereden, waar ik vervolgens de trein naar Deventer heb gepakt, waar ik om 14:15 uur aankwam. In Deventer had ik weer een stop van 30 minuten gepland, voldoende om (per puur toeval) Sandra nog even tegen te komen, die zoals bleek nog een paar boodschapjes bij de AH To Go nodig had. Prima vermaak dus, zo'n half uurtje in de zon. Maar de reis moest natuurlijk verder, dus ik moest het gezellige Deventer (en de gezellige San) om 14:44 uur weer verlaten. Op naar Den Bosch. Deze rit voerde me via Zutphen, Arnhem en Nijmegen naar Den Bosch toe. Aangekomen in Den Bosch had ik dus vanaf het noordwesten (Den Haag, Schiphol), het noorden (Groningen, Zwolle) nu ook het oosten van het land gezien (Deventer, Arnhem, Nijmegen). In Den Bosch had ik weer even een half uurtje rust, wat ik overwegend weer in de zon heb uit mogen zitten (niks mis mee, het was heerlijk weer!).

Nog steeds had ik geen enkele minuut vertraging gehad of had ik een overstap gemist, een fout gemaakt, etc. Vanuit Den Bosch heb ik de Intercity naar Sittard gepakt, waar ik om 17:48 uur aan kwam. Dat was een mooi moment om wat te eten te regelen. Gezien ik niet enorm veel tijd had, had het geen nut om het centrum van Sittard in te gaan (geen goed eten bij Bloem of iets dergelijks dus), maar werd het een patatje. Reizen en goed eten is duidelijk geen ideale combinatie. Na de maag ook weer tevreden te hebben gemaakt was het tijd om checkpoint 2 te gaan halen: Maastricht.

In Maastricht aangekomen was het bijna zeven uur. Bedenkende dat ik nog bijna zes uur nodig had voordat ik weer thuis zou zijn, ben ik daar in de eerstvolgende trein naar Eindhoven gesprongen. Het gras was onderweg nog even groen als de heenweg, maar gelukkig hadden we muziek! Voorbij Roermond ben ik even in slaap gevallen, niet heel gek als je je bedenkt dat je al de hele dag achter glas in het zonnetje hebt zitten zitten :-) Vanuit Eindhoven vervolgde ik de reis naar Dordrecht. Daar kwam ik om 9 uur 's-avonds aan. Bijna thuis! O nee, toch niet, we moeten nog naar Vlissingen!
Snel de NS Highspeed Intercity in naar Roosendaal. Dat was fijn: even een half uurtje stroom voor de iPhone. Dat is tegenwoordig het grote voordeel van koplopers en internationale treinen op alle dubbeldekkers die ik heb gezien. Ook zijn de stoelen een stuk beter dan in die dubbeldekkers. Met de trein over de Moerdijkbrug, met een in het water zakkende zon. Geweldig uitzicht! Laatste keer dat ik me kan herinneren dat ik er met een trein reed was het 's-morgens vroeg, in een wintermaand en kwam de zon net op. Vanuit Roosendaal de stoptrein gepakt naar Vlissingen. En ja, die stopt echt op elk tussenliggend station. Voorbij Goes was het donker en zie je dus vrijwel niets meer (behalve weerspiegeling) in zo'n dubbeldekker. Helaas!

Aangekomen in Vlissingen en dus het laatste checkpoint gehaald (22:45), had ik geen tijd meer over om een stukje door Vlissingen te wandelen met mijn fotocamera. Dit alles doordat 's-morgens vroeg de BOB bus niet reed en dit mijn planning ruim een uur had vertraagd. Als ik de trein van 22:52 terug naar Rotterdam CS niet had genomen, had ik echt niet meer met de trein thuis kunnen komen. Dit deel van de reis was niet het leukste deel: buiten zie je niets meer, binnen is het stil. Gelukkig kwam er erg goede muziek uit mijn iPod :-) Rond half 1 was ik terug in Rotterdam en iets voor enen terug thuis.

Een lange dag, wel een leuke, ondanks dat ik eigenlijk te weinig tijd tussen de ritten door heb gehad om echt foto's te kunnen maken. Heel Nederland zien en ook nog willen fotograferen is in 1 dag dus geen ideale combinatie.

"Bloem in Weesp", Weesp, 31-05-2009

Powered by Pivot. RSS Feed & ATOM Feed