Nepnerd.nl Weblog

T-Mobile Compleet / Vervangservice

Fri, 08 Feb 2013 14:48:00 +0100

Hoewel ik dit blog eigenlijk niet echt meer gebruik en dus een beetje uit laat sterven, vandaag toch eens een posting over de vrienden van T-Mobile.

Sinds enige tijd heb ik een probleempje met mijn iPhone 5, via abonnementsverlenging bij T-Mobile verkregen. Als ik het hardwarematige aan/uit knopje van het geluid aan de zijkant naar 'uit' schuif, denkt de telefoon toch regelmatig dat deze weer 'aan' is, wat je merkt doordat er een belletje in beeld komt en de telefoon even kort trilt.
Dit is nog al irritant, derhalve vroeg ik laatst via T-Mobile webcare of dit probleem opgelost kon worden. Men gaf toen aan dat een reset wellicht zou helpen, en zo niet, dat het toestel onder garantie gerepareerd zou kunnen worden.
Na dit probleem nog even aan te hebben gekeken, besloot ik T-Mobile toch te vragen dit probleem op te lossen door een reparatie te starten.

Gezien ik echter al jaren T-Mobile Compleet inclusief T-Mobile Vervangservice heb, zou dit betekenen dat T-Mobile binnen 4 uur het toestel omruilt voor een ander exemplaar, zodat ik tijdens de reparatie niet zonder toestel zit.
Erg prettig dus en een prettige service die tot op heden inclusief was in mijn zakelijke T-Mobile abonnementen.

Na contact met de webcare bleek echter, dat T-Mobile Compleet in combinatie met mijn iSmart abonnement, niet meer gratis is en derhalve 3 euro per maand kost. Dit bedrag is inclusief toestelverzekering, dus eigenlijk vind ik het niet zo'n probleem dit bedrag te betalen, echter vind ik het wel erg vreemd dat mij dit niet gecommuniceerd is, zeker gezien ik er vanuit heb kunnen gaan dat ik deze (kostenloze) dienst al lange tijd afneem, gezien dit op de facturen staat.
De Webcare medewerker gaf vervolgens aan dat dit inderdaad fout is gegaan bij T-Mobile en dat hij/zij als compensatie mij de T-Mobile Compleet optie, voor 3 maanden, kosteloos kon aanbieden. Netjes geregeld, zeg ik dan!

Gezien de wachttijd van 48 uur voor verwerking van het toestel zou ik 48 uur later de T-Mobile Zakelijk Servicedesk kunnen bellen om het toestel alsnog in reparatie te zetten. Zo gezegd, zo gedaan. Iets wat me een zeer ongelukkige 15 minuten heeft gekost:
De medewerker telefonisch mijn verhaal uitgelegd. Aangegeven dat ik door de Webcare opnieuw Compleet heb laten activeren omdat T-Mobile dit niet had gedaan bij verlenging van het contract, terwijl het wel op mijn facturen staat. (Ik mag er toch vanuit gaan dat wat ze factureren, dat ze dit leveren?).
Na even nazoeken van de medewerker legde hij uit dat de wachttijd bij de externe verzekeraar, waar T-Mobile dit heeft ondergebracht (PA), 30 dagen betreft en dat ik dus nog minimaal 30 dagen zou moeten wachten tot het toestel kon worden ingenomen.

Nogmaals, nu met iets minder geduld, deze medewerker uitgelegd dat het hier om een T-Mobile fout ging, dat de T-Mobile Webcare hun excuses hadden aangeboden dat er inderdaad geen Compleet meer actief was, terwijl de factuur zegt van wel, nogmaals uitgelegd dat ik een probleem heb met een toestel wat zou moeten worden opgelost. Conclusie van desbetreffende medewerker? Dat ik het fout zag dat het om een fout van T-Mobile ging, want ik zou bij verlenging niet hebben nagevraagd of T-Mobile Compleet inderdaad nog wel werd geleverd bij een iSmart abonnement.
Hierop (enigszins kokend van woede) nogmaals aan de medewerker uitgelegd dat mijn factuur zegt dat ik deze dienst afneem en dat ik er dus vanuit zou kunnen gaan dat T-Mobile mij dit levert en dat als ik e.e.a. niet meer op de factuur had zien staan na verlenging van het abonnement, ik echt zelf wel contact had opgenomen omdat ik deze dienst als ondernemer nu graag wil afnemen. (Koopsignaal, anyone?).

De medewerker was het niet met mij eens en vroeg zich af of ik inderdaad wel kon stellen dat dit T-Mobile hun fout was (toen ik, inmiddels zeer geïrriteerd, vroeg hoe we dit gingen oplossen). Aan de medewerker heb ik vervolgens gevraagd de factuur er bij te pakken omdat voor mij de factuur hierin leidend is. Voor T-Mobile was echter hun systeem leidend en niet mijn factuur. (Persoonlijk vind ik dat mijn systeem leidend is, daar staat ook dat mijn abonnementskosten maar 50% zijn van wat T-Mobile factureert. Kom op zeg...) Ook kon vanwege een storing de factuur niet worden opgevraagd, maar een andere mening zou dit toch niet opleveren. Na bijna 15 minuten heb ik de discussie maar gestopt en na vriendelijk groeten opgehangen.

Bovenstaand verhaal heb ik, zij het in kortere vorm, ook aan de Webcare teruggestuurd. Deze gaf aan dat ze het vervelend vinden dat e.e.a. zo is gelopen (standaardcommunicatie?) en dat ze naar een oplossing gingen zoeken. Zeer pro-actief van de T-Mobile Zakelijk Webcare, dacht ik op dat moment nog. Ik gevraagd hoe ik de afdeling klachtafhandeling kan bereiken, maar beter nog, na een paar uur netjes een Direct Message op Twitter: Je bent aangemeld bij ACE verzekeringen, je hebt geen 30 dagen wachttijd en vrijdag a.s. (vandaag dus) kun je ACE bellen om het toestel in reparatie te laten nemen.

Zo gezegd zo gedaan!

..

ACE verzekeringen gesproken op vrijdagmiddag. Ja meneer, wij kunnen eventueel innemen, maar u heeft dan een eigen risico. Eigen risico?? Dus ik vraag eerst maar eens of ze uberhaupt het T-Mobile Compleet product kennen en mijn gegevens in de database hebben. Polisnummer? Heb ik niet ontvangen. Telefoonnummer kan ik u wel geven. Meneer, u staat niet in het systeem, ik kan u niet helpen.

Natuurlijk, ik stuur T-Mobile Zakelijk Webcare weer een berichtje, want ik was sowieso gevraagd even te laten weten of het gelukt was. Reactie: Excuus, wij hebben foute informatie gestuurd, pas bij abonnementen afgesloten na 13 januari loopt de verzekering via ACE. Echter zie ik op uw nummer helemaal geen actieve verzekering, deze kan ik wel voor 3 euro per maand activeren. U kunt dan binnen 48 uur gebruik maken van deze dienst.

AAAAAAAAAAAARGHHHHHHHHH!!! T-Mobile, kom op! Ik ben al een week bezig om mijn toestel in reparatie te krijgen. Hoe was dit gelopen als ik van Vervangservice was uit gegaan en m'n telefoon echt helemaal kapot was gegaan?
Nu nogmaals Webcare uitgelegd hoe het zit en gevraagd naar de afdeling klachtafhandeling.

Misschien moet je wel Youp van 't Hek heten om dit opgelost te krijgen :(

Sabbatical

Tue, 26 Apr 2011 13:05:00 +0100

"Een veel voorkomend doel van een sabbatical is het verruimen van de blik en het opdoen van nieuwe inspiratie." (Wikipedia: Sabbatical)

Klinkt goed, is het niet? De praktijk wijst mij echter uit dat het kiezen voor jezelf en voor een tijdje niet meer werken, om er achter te komen hoe je in de nabije toekomst verder wil, buitengewoon lastig is.
Goed naar je zin bij je werkgever, leuke en professionele collega's, goede arbeidsomstandigheden, al deze redenen wegen mee tot je tot de conclusie komt dat op deze manier verder gaan je niet gelukkiger maakt.
Na een lang traject om wat gezondheidsklachten te verbeteren en anders om te gaan met deze klachten, voelt het noodzakelijk om een korte periode te gaan stoppen met werken, te gaan relativeren en na te denken over de toekomst op werk en/of studiegebied. Mijn werkcarrière is nog lang niet afgelopen, reden des te meer nu goed na te gaan denken over wat ik leuk vind om te doen en waar ik in de nabije toekomst mee verder wil.

Verder in het huidige werkveld? Een andere kant op? De ideeën in mijn hoofd als ondernemer voortzetten? De tijd zal het leren, stil zal het rondom mij in ieder geval niet zijn.

Jullie horen van mij!

Te koop: 3 kamer (85m2) bovenwoning in Rotterdam-Hillegersberg

Wed, 14 Jul 2010 15:51:00 +0100

Op een zeer gewilde locatie in Hillegersberg en op eigen grond gelegen, ruim dubbel bovenhuis (ca 85 m2) op de 1e en 2e verdieping en zolder over de gehele breedte. De woning beschikt over aan zowel de achter-/voorzijde van de woning over een balkon en heeft aan de voorzijde een mooi uitzicht over de laan! De woning is op loopafstand van speeltuintje, supermarkt, winkels, openbaar vervoer (waaronder tramverbindingen en treinstation Noord) en diverse uitvalswegen naar o.a. A13, A16 en A20.

Indeling: eigen entree/opgang door middel van trap naar 1e verdieping.

1e verdieping: overloop met bergkast, meterkast en toilet. Ruime woonkamer (8.27 x 3.81) v.v. laminaat en een gashaard, met aan de voorzijde openslaande deuren naar klein balkon en gedeeltelijk glas in lood ramen. Aan de achterzijde eveneens openslaande deuren met toegang naar balkon (3.83 x 1.09). Dichte nette keuken (3.08 x 1.74) v.v. gaskookplaat, spoelbak, inbouw koelkast met vrieslades en met deur naar balkon.
2e verdieping: overloop met aansluiting- wastafel en wasmachine en doucheopstelling. Slaapkamer I (2.89 x 3.79) v.v. inbouwkast en dakkapel, slaap-/studeerkamer II (2.9 x 1.92) v.v. dakkapel.
Zolder (5.43 x 3.32) door middel van een vlizotrap is de over de gehele breedte van de woning de zolder te bereiken!

Prijs: € 148.500,-

Bijzonderheden:
Actieve VvE, bijdrage € 33,- per kwartaal.
Schilderwerk buiten en voegwerk achterstallig.
Oplevering: in overleg/ kan snel

Wilt u meer informatie over deze woning, klik dan hier of bel met 010 - 511 05 45. Ook kunt u mailen naar info@immobilia.nl

Wachten, wachten, wachten..

Tue, 13 Jul 2010 20:29:00 +0100

Afgelopen woensdag heb ik mijn laatste onderzoeksafspraak gehad bij het NKCV. Deze dag (nou ja, ik was met ongeveer een uur weer vertrokken) stond in het teken van het inleveren van de aktometer die ik twee weken om mijn enkel heb gehad. Met deze aktometer heeft men mijn activiteit, inclusief mijn eigen bevindingen zoals genoteerd in een logboek, geregistreerd. Men neemt dit in het dossier mee. Ook kreeg ik nog een korte vragenlijst (in de afspraak twee weken ervoor had ik al zo'n 1,5 uur vragenlijsten ingevuld) en diverse testjes zoals een reactie- en korte termijn geheugen test.

En nu is het wachten. Wachten tot het gesprek van zes augustus waarin ik te horen ga krijgen of het NKCV mij de CGT behandeling wil gaan aanbieden, of zo niet, wat ze dan voorstellen om mee verder te gaan. Afwachten dus: spannend!

Intussen zit ik niet stil, maar daarover later meer!

So we wait and we wonder
Yes, we'll wait and we'll wonder
We'll wait, we'll wait and we'll wonder
Yes, we'll wait, we will wait and we'll wonder

(Phil Collins - We Wait And We Wonder)

TEDxRotterdam - Maarten van der Weijden

Sun, 20 Jun 2010 15:19:00 +0100

Vanmiddag had ik even de tijd om te bekijken welke lezingen er op de eerste editie van TEDxRotterdam zijn gehouden. De naam die me meteen opviel was Maarten van der Weijden, Olympisch zwemkampioen op de 10 km open water en 'overlevende' van kanker. Het thema van TEDxRotterdam is 'Somethink Completely Different', en met deze gedachte in mijn hoofd startte ik de korte lezing van Maarten.

In dit korte praatje probeert Maarten ons te vertellen dat hij het niet eens is met de visie dat een patiënt zelf invloed heeft op zijn ziektebeeld. Het is geen kwestie van hard werken en volledig gaan voor de sport, zoals o.a. Lance Armstrong, meervoudig Tour de France winnaar ons doet vermoeden. Nee, zegt Maarten, het is puur geluk: Anders hadden zijn medepatiënten het ook wel overleefd.

Een kort maar zeer indrukwekkend standpunt van Maarten van der Weijden. Mocht je een minuut of zes over hebben in je tijd, raad ik zeker aan onderstaande video even te bekijken:

Maarten van der Weijden - TEDxRotterdam 2010 from TEDxRotterdam on Vimeo.

Datum intake NKCV bekend

Tue, 18 May 2010 17:27:00 +0100

Korte tijd geleden kreeg ik een reactie van het NKCV in Driebergen (dependance van Nijmegen) waarin stond dat ze mijn dossier & vragenlijsten hebben bekeken en dat ze graag een intakegesprek met mij aangaan. Deze is gepland op maandag 7 juni. Later in juni zullen dan nog twee gesprekken worden gepland: 1 met een psychologisch medewerker met naar ik verwacht enkele psychologische tests en daarna nog een eindgesprek.

Tijdens deze gesprekken zal er bekeken worden hoe de behandeling op basis van CGT therapie voor mij ingezet kan gaan worden.

Tot later!

Gezondheidsupdate NKCV

Tue, 06 Apr 2010 23:03:00 +0100

Hallo!

Even een kort berichtje met een gezondheidsupdate... Zoals eerder te lezen ben ik bezig met het bekijken van de mogelijkheden voor wat het NKCV voor me zou kunnen betekenen. Inmiddels ben ik op gesprek geweest bij de huisarts, welke positief was over mijn plannen en daarom mij officieel heeft doorverwezen naar het NKCV. Deze doorverwijzing heb ik opgestuurd en ik heb inmiddels een boekwerk vol met vragenlijsten terug gehad. Deze vragenlijsten heb ik nu net weer terug op de bus gedaan en nu blijft het weer afwachten. Het NKCV zal de vragenlijsten gaan bespreken en daarmee beslissen of ik in aanmerking kom voor behandeling. Zo ja krijg ik er een intake, op de locatie Driebergen..

Tot zo ver :)

The moment of truth

Mon, 01 Mar 2010 23:27:00 +0100

En zo sta je buiten, na een kort gesprek, met een folder in je hand. Een folder die misschien de nabije toekomst wel gaat bepalen. Vandaag was 't zo ver, de eerste stap is gezet: Ik heb in Nijmegen, bij het "Nijmeegs Kenniscentrum Chronische Vermoeidheid", onderdeel van het UMC St. Radboud ziekenhuis, geïnformeerd wat hun mogelijkheden zijn tot behandeling van CVS/ME. Al tijden weet ik dat men in Nijmegen o.a. een CGT behandeling heeft, maar ik heb nooit de behoefte gehad om te bekijken of deze therapie wellicht voor mijn klachten nuttig kan zijn. Sinds ik, twee weekenden geleden kort gezegd besloot dat het op deze manier verder tobben niet zoveel zin heeft, is er al weer een boel gebeurd. Ouders en zus die meteen voor alles voor je klaar staan. Erg fijn. Maar het lijkt inmiddels wel duidelijk dat ik zelf moet gaan kijken wat er mogelijk is. Dus daarom de eerste stap, informatie inwinnen bij 't Radboud. Wat ik ongeveer al had bedacht blijkt nu inderdaad zo te zijn: doorverwijzing van huisarts, daarna vragenlijsten invullen, dan bekijkt men de daarmee de eerder gestelde diagnose, en vervolgens mogelijk een intakegesprek. En dan zien we wel weer wat men aan mogelijkheden heeft. Nu dus eerst binnenkort maar weer eens met mijn (nieuwe) huisarts verder praten en kijken of zij iets in dit verhaal ziet.

Om dit alles te beseffen is er best wat aan vooraf gegaan. En daar zal het niet bij blijven ook; Niet alleen bij mijzelf, maar ook bij mensen om me heen die misschien ook wel niet zo goed wisten wat ze aanmoesten met mijn verhaal. Ik denk aan jullie, dank je wel!

mr. a balladeer - Sorry, kid

Sun, 21 Feb 2010 13:37:00 +0100

Nee, het is niet de bedoeling een muziek 'plug' weblog te worden. Maar de afgelopen tijd heeft mij een lading nieuwe goede muziek bereikt. En één daarvan wil ik jullie niet onthouden, namelijk mr. a balladeer- Sorry, kid. De frontman van de band a balladeer, Marinus de Goederen, heeft een soloplaat uitgebracht. Daar ik de muziek van a balladeer al lange tijd enorm waardeer, besloot ik het album, door Marinus in eigen beheer uitgebracht, meteen te bestellen, inclusief de (gelimiteerde oplage) vinyl editie (gewoon voor de heb, ik heb namelijk geen platenspeler hier op het moment). Ik zou zeggen, bestel 'm hier ook gewoon, het is namelijk een heerlijk album.

Mijn favoriet, Eleven:

I miss the little boy I was
with shiny hair and starry eyes
and an oh so much stronger heart
and my mother’s love

the backyard wasn’t big enough
the world all full of surprises
that I wanted to be part of

so I put on his smile
just once again
dress up to the nines
without a chance
I close my eyes
and count to ten

and eleven

candle wishes don’t come true
the fallen stars I called upon
might have been somebody else’s
but now what’s the harm in me still trying

oh, it takes a fool to fill my shoes
I’m number one in cut and run
the milk is spilled
it’s no use crying

so I put on his smile
just once again
dressed up to the nines
without a chance
I close my eyes
and count to ten

then eleven

(Marinus de Goederen - Eleven)

Opkomend talent!

Tue, 02 Feb 2010 23:01:00 +0100

Afgelopen week las ik een stukje op Kiezelblog, het weblog van Kiezel Communicatie dat tot voor kort bij mij in de straat gevestigd was, over het Write for Ten project. Dit project is bedoeld om jezelf te dwingen tot het verkrijgen van inspiratie tot schrijven, door je tien minuten te geven om iets op papier te zetten. Ik besloot dit maar eens te proberen, en heb nu dus nog 8 minuten over om mijn weblog posting van vandaag af te ronden...

Opkomend talent? Ja! Geweldig is dat, mensen die passie hebben voor hun vak of hobby. En volgens mij heeft het Internet daar best aan mee geholpen. Denk nu eens aan zangers en zangeressen die via YouTube bekend zijn geworden. Denk aan Esmée Denters, een doodnormaal Hollands meisje, tot ze plots bij Oprah Winfrey zat. Maar zonder doorzettingsvermogen en wilskracht had ook Esmée nooit gekomen waar ze nu was.

En dat interesseert mij. Mensen die gaan voor wat ze willen, mensen die dagen, wekenlang bezig zijn om een liedje te schrijven, hun ding aan het doen zijn en geloven in wat ze willen. Wat zou een artiest in dit geval vroeger hebben gedaan? Alle demo's naar platenmaatschappijen sturen? Die platenmaatschappijen die nu zeggen failliet te gaan aan downloaden, aan YouTube, etc.?
Als die platenmaatschappijen echt goed bezig waren, hadden ze nieuwe markt aangeboord via alle mogelijkheden die het web haar biedt. In plaats van te strijden tegen downloaden, hadden ze nieuw talent gevonden via deze nieuwerwetse mogelijkheden en deze op nieuwerwetse wijze ten gehore gebracht..

Kijk bijvoorbeeld eens naar singer-songwriter Fabienne Frank. Een doodnormaal meisje uit Apeldoorn die vol passie bezig is met muziek. En ik ben geen platenbaas, maar als ik er een was, had ik haar meteen een contract aangeboden. Ik leerde haar kennen via de mogelijkheden die het Internet biedt. De mogelijkheden die door platenmaatschappijen blijkbaar niet worden gezien. Maar ik denk, als zo'n platenbaas Fabienne ziet en hoort zingen, hij net als ik zou bedenken 'Sjeetje, wat straalt die meid als je haar bezig ziet met haar haar muziek. Kan ik een video vinden waarin ze niet straalt?'
En natuurlijk rolt inmiddels het balletje, van Fabienne haar nummer 'Sexy Target' is inmiddels een clip opgenomen en volgens mij loopt het allemaal wel. Niet te vergeten dat de ballad 'Safe' ook gewoon weer goed klinkt. Luister het hier maar vergeet vooral ook de tekst niet...

Mijn tien minuten zijn voorbij, maar platenbaas, mocht je ooit aan deze tip een mooie auto overhouden, dan weet je me te vinden...

De rivier heeft altijd gelijk

Mon, 25 Jan 2010 00:09:00 +0100

De klok van de in de Middeleeuwen gebouwde Grote Kerk begint te slaan. Hij telt mee bij elke slag. Een, twee, drie, vier. Na een totaal van twaalf slagen is het opnieuw angstvallig stil in het dorp. Het enige wat nog hoorbaar is, is de kolkende rivier, welke op dit punt versmalt. Hij draait zich langzaam om en kijkt peinzend naar de kerk. Niet dat hij veel kan zien, het is twaalf uur 's nachts en alleen een klein streepje van de maan, hij vindt het net een croissant, maar volgens bronnen officieel wassende maan wordt genoemd en de grote zilveren lichtgevende wijzerplaten van de kerk geven een klein streepje licht rondom de oever van de rivier. Niet dat hij licht nodig heeft, hij kent dit grindpad langs de rivier goed genoeg. Sterker nog, in het donker geeft deze plek op de wereld hem een veel rustiger en veiliger gevoel dan overdag, waar je de af en toe woest kolkende rivier als een bedreiging zou kunnen zien. Als het donker is geeft deze plek langs de kolkende rivier hem juist de rust die hij nodig heeft. Dit was dan ook precies de reden waarom hij hier zo vaak op dit late tijdstip te vinden was. Soms stond hij daar eventjes, soms een half uur. Soms ging hij aan de oever zitten, soms wandelde hij een stukje. Maar als hij zichzelf tijd wilde gunnen om na te denken, dan was hij hier.

Vandaag viel hem, met het kleine beetje licht wat er is, op dat de rivier hoger staat dan normaal. Het is alsof de rivier de persoonlijke waterstand probeert te visualiseren van de persoon die, als enige in de wijde omtrek, op dit moment aan de rivier staat. Hij peinst, heeft de rivier tot heden niet altijd gelijk gehad? Altijd als hij het allemaal niet meer zag zitten en hij stond hier, op deze aangenaam rustige, maar misschien toch ook bijna angstaanjagende plek, leek de rivier bijna buiten zijn oevers te treden. Was het niet vlak na de laatste keer dat zijn leven compleet instortte, dat het land rondom de rivier volledig onder water liep? Hij zette een stap terug richting de kerk. Een stap terug van de hoge waterstand. Op dat moment besefte hij dat hij, naast hier een stap terug te doen, dit ook moest doen in zijn eigen leven. Hij zou er even voor moeten zorgen dat zijn eigen rivier niet zou kunnen overstromen. Er even voor zorgen dat het water binnen de perken blijft.

Hij bukt en grijpt op gevoel een zo plat mogelijke kei. Met een atletische aanloop werpt hij de kei in het water. De, zo te zien goed uitgekozen kei, stuitert driemaal op het water voordat deze verdwijnt op de bodem van de rivier. Hij begon inmiddels een kei te worden in het gooien van keien, zo vaak had hij inmiddels dit kunstje al geoefend. Dat is dan ook exact wat hij op dat moment beseft: hij is hier te vaak. Thuis had zijn vrouw zich inmiddels ook al beklaagd. Maar hij blijft haar voorhouden dat hij zijn gedachten op orde kan houden door bijna elke avond even een stukje te gaan wandelen en zijn gedachten de vrije loop te laten gegaan. En eigenlijk is dat ook de volledige waarheid, hij vertelt er thuis alleen nooit bij dat hij tijdens deze wandelingen elke keer weer aan het twijfelen is over hoe hij nu verder moet. Hoe zij, gelukkig samen, nu verder moeten. Of dit nu wel helemaal is wat hij graag wil.

Wil hij eigenlijk hier, ondanks het mooie dorp en de ontzettend fijne plek aan de rivier, niet liever weg? Het land uit? Naar een plek ver van deze wereld, waar hij misschien niet elke dag de behoefte heeft zijn gedachten op orde te brengen? Maar elke keer dat hij hier aan de rivier staat, probeert hij te beseffen wat er nu precies is, wat nu het juiste antwoord is en waar zijn gevoel nu vandaan komt. Want het lijkt heel erg duidelijk, voorlopig vindt hij hier de rust toch nog niet helemaal. Hij wandelt terug naar zijn kleine arbeiderswoning aan de rand van het dorp en zucht nog eens diep, voordat hij de deur opendoet, zich omkleedt en naast zijn vrouw in slaap valt, om morgen weer verder te gaan met het zoeken naar de antwoorden op zijn buitengewoon lastige vragen.

Vakantie Turkije (oktober 2009)

Thu, 14 Jan 2010 21:55:00 +0100

Vanavond bedacht ik me opeens dat ik mijn opnames van de korte vakantie in Turkije in oktober afgelopen jaar nog helemaal niet bewerkt had. De zestien minuten materiaal, overwegend toch vrij statische beelden omdat ik uiteindelijk na veel regen toch nog een paar dagen van de zon heb genoten en dus niet heel veel heb uitgevoerd, zijn nog teruggebracht naar ongeveer drie en een halve minuut. Niet heel erg boeiende opnames dus, maar voor mij wel een paar dagen lekker relaxen in 30 graden, terwijl het in Nederland al een stuk kouder was.

Hieronder de video!

Vandaag

Sun, 10 Jan 2010 23:16:00 +0100

Want vandaag is morgen niet,
want morgen is een compleet andere dag.
Maar morgen weet ik het zeker,
want morgen zullen de vogels weer fluiten.

Morgen is,
alsof het weer lente wordt,
want ja, morgen zullen de vogels weer fluiten,
dan fluiten ze speciaal voor jou en mij.

Opstaan, anders ben je te laat terug

Sat, 09 Jan 2010 19:14:00 +0100

Hij miste haar. En dat was exact de reden, waarom hij na drie lieve woorden besloot, ondanks dat ze elkaar net een paar dagen hadden gezien, weer naar haar toe te komen. Hij had maar behoefte aan één ding: in haar armen vallen en even helemaal nergens meer aan denken. Hij besloot haar te verrassen en zei niet precies hoe laat hij aan zou komen. De weg wist hij inmiddels uit zijn hoofd. Hij had hier van de week nog gereden, de andere kant op, na een moeilijk afscheid. En nu was hij er alweer? Bij aankomst werd hij gesnapt. Ze had precies door dat hij aan kwam lopen en stond dus al te wachten. "Maar dan moet je morgen wel vroeg opstaan hè, anders ben je morgen te laat terug!" riep ze uit. Het klonk twijfelachtig, alsof ze liever had dat hij helemaal niet meer vertrok. Hij wilde dat ook liever niet, maar helaas, niet alles was mogelijk. Hij zou morgenochtend gewoon weer op tijd terug moeten zijn zijn, want de mini-vakantie was voorbij.
Naast haar valt hij in slaap. Midden in de nacht wordt hij wakker en draait zich om. Hij ziet dat het alweer drie uur is. Nog drie uur te gaan dus, dan moet hij hier alweer weg, haar verlaten, haar alleen laten. Zuchtend slaat hij zijn armen om haar middel en probeert met zijn ogen de wijzers van de klok terug te duwen. Maar nee, vijf minuten later is het toch echt gewoon vijf over drie.

Tring, de wekker gaat. "Verdomme, nee hè" denkt hij. Hij wil niet opstaan, hij wil nog lang niet wakker worden, hij wil nog niet weg. Zuchtend en steunend staat hij op, terwijl ook zij uit bed stapt en heel lief een broodje voor hem smeert. "Nou schat, ik moet echt weg nu, anders ben ik te laat terug." zegt hij, terwijl hij met tranen in zijn ogen haar aankijkt. Hij slaat zijn armen om haar heen en zo blijven ze zo'n vijf, misschien wel zes minuten staan. Zonder één woord. "Ik hou van je" weet hij nog net uit te brengen en loopt met een betraand gezicht weg. Ze kijkt hem na, tot hij helemaal weg is.

Nog geen vijftien kilometer later zet hij de auto ergens op een parkeerplaats stil. Hij barst in snikken uit en probeert met bevende handen een SMS'je te sturen: "Ik meen het: Ik mis je. Nu al." en verzendt dit naar haar. Hij gooit zijn GSM achter in de auto en rijdt verder. Amper vijf kilometer verder stopt hij weer en stapt uit. Naast de parkeerplaats staat een bankje en hij gaat zitten. "Wat ben ik toch aan het doen?" bedenkt hij zich. Hij voelt zich ontzettend raar. Hij heeft het gevoel haar vreselijk te missen, terwijl hij haar nog geen half uur geleden nog heeft gezien, vast heeft gehouden, een kus heeft kunnen geven.
Hij belt zijn verplichtingen af en zegt dat hij nog een paar dagen vrij neemt. Vervolgens SMS't hij haar met de mededeling dat hij zijn afspraken heeft afgezegd en dat hij heel graag nog even terug komt. "Vind je dat erg?" schrijft hij. Zijn vingers gaan bevend over het toetsenbord, alsof hij zijn eerste dag in een afkick kliniek doormaakt. Hij stopt zijn GSM in het handschoenenkastje van zijn auto, sluit de auto af en loopt een rondje op de plaats waar hij zijn auto geparkeerd heeft. De frisse zomerlucht wappert door zijn haren en giert door zijn longen. Terug bij de auto aangekomen ziet hij een berichtje op zijn telefoon. Dat hij natuurlijk terug mag komen. Er staat niet in dat zij haar ook mist, maar hij hoopt het maar.
Zo snel als ongeveer wettelijk gezien mag rijdt hij terug. Vlak voor hij terug is, stopt hij nog even bij het benzinestation en koopt twee broodjes gezond. Eenmaal een ciabatta, en eenmaal een baguette. Eenmaal met ei, en eenmaal zonder ei.

Teruggekomen legt hij de broodjes op tafel, kijkt haar aan, maar zegt geen woord. Hij slaat, net als ongeveer anderhalf uur geleden, zijn armen om haar heen, maar weet nu dat hij echt alle tijd heeft. En die tijd neemt hij maar al te graag. Zo staan ze daar een minuut of tien, zonder een woord te zeggen. Het enige wat hij geprobeerd heeft te zeggen is dat hij haar nooit meer los wil laten.
Na tien minuten probeert hij met zijn rechterhand een hartje te tekenen op haar rug. Hij weet niet of hij begrepen wordt, maar eigenlijk maakt het hem niet eens zo gek veel uit. Hij is hier, dicht bij haar, en dat is meer dan genoeg, meer dan hij ooit had durven hopen.

"Wat gaan we doen vandaag, schat?" roept hij, na tien minuten niks te hebben gezegd, plots dolgelukkig uit. Lachend roept ze naar hem: "Wat wil je vandaag gaan doen? En tot wanneer blijf je?"

OV-chipkaart ellende

Sat, 02 Jan 2010 13:55:00 +0100

Al jaren ben ik in het bezit van een NS Voordeelurenkaart. Deze is al enige tijd geleden gecombineerd met een OV-chipkaart. Dat klinkt buitengewoon handig, daar ik binnen mijn woonplaats, Rotterdam, op dit moment met het metrostelsel alleen nog maar met de OV chipkaart kan reizen. Daar zo'n 95% van het gebruik van het openbaar vervoer door mij binnen Rotterdam ligt, gebruik ik de OV-chipkaart ook in de tram binnen Rotterdam, omdat ik anders ook nog weer met losse strippenkaarten rond moet lopen (je blijft bezig!).

Enige tijd geleden stapte ik op zaterdagmorgen in tramlijn 8, vanaf station Rotterdam-Noord richting het centrum van Rotterdam. Ik probeerde in te checken in de tram door middel van mijn gecombineerde OV-chipkaart met NS Voordeeluren abonnement. Ik verwachtte een piepje met een melding dat ik ingecheckt was. Maar nee, ik kreeg helemaal niets. Voorin de tram kon ik de conducteur van de tram ontdekken (tramlijn 8 is een conducteurstram) en gaf hem aan dat mijn OV-chipkaart niet wilde inchecken. Na controle met de apparatuur die deze conducteur bij zich had, leek het er op dat de OV-chipkaart stuk was: ook hij kon 'm niet meer uitlezen.

Wat nu? Van de vriendelijke conducteur mocht ik meereizen tot aan mijn bestemming in Rotterdam Centrum. Na mijn plicht in het centrum van Rotterdam (boekwinkel Donner) ben ik maar even naar het Centraal Station gelopen om als eerste bij de RET klantenservice na te vragen bij wie ik nu moest zijn met problemen. Dit bleek de NS te zijn, welke gelukkig 100m verderop zit. Bij de NS klantenservice balie reageerde de vriendelijke vrouw met 'U bent niet de eerste meneer, maar als u boven (bij het loket) een formulier invult, krijgt u een vervangende Voordeelurenkaart en wordt uw oorspronkelijke kaart met OV-chip opgestuurd). Zo gezegd zo gedaan. Bij NS nog even geverifieerd: dit is kosteloos.

Binnen 3 weken had ik een nieuwe kaart binnen. Met de mededeling dat NS de kapotte kaart gratis heeft vervangen en de oude kaart, ten behoeve van vernietiging en het kunnen terugstorten van het saldo wat er nog op stond, aan TransLink had gestuurd. Daarna bleef het angstig stil.

Tot eind december 2009. Een brief van TransLink/ov-chipkaart lag in de bus, en deze wil ik jullie niet onthouden:

Onderwerp: Beëindiging OV-chipkaart
Pardon? Beëindiging? Je bedoelt vervanging?

"U heeft een OV-chipkaart aan ons getuurd met een verzoek om beëindiging van deze kaart"
Nee, NS heeft een OV-chipkaart aan TransLink/OV-chipkaart gestuurd omdat deze kapot bevonden is. Bij wie ben ik nu klant, bij NS of bij NS en TransLink/OV-chipkaart? Ongetwijfeld heb ik in een ver verleden een nieuwe set Algemene Voorwaarden gehad toen de NS voordeelurenkaart werd geïntegreerd met een OV-chipkaart, maar dit maakt het niet echt duidelijker.

Het resterende saldo op de OV-chipkaart wordt automatisch op onderstaande rekening gestort, na aftrek van administratiekosten
PARDON? Wat is dat voor onzin? Naast dat NS mij heeft aangegeven dat e.e.a. kosteloos was (voor NS zaken dus, plotseling niet voor OV-chipkaart zaken?) is dit natuurlijk pure onzin. Ik heb in mijn hele leven nog nooit meegemaakt dat als ik met een strippenkaart in het OV reisde, dat de buschauffeur mijn strippenkaart, met nog twee strippen leeg, verscheurde met de reactie "Ja meneer, administratiekosten voor het feit dat ik u moet afstempelen!". Ik heb in mijn hele leven nog nooit meegemaakt dat ik een computer kocht, dat deze na enkele maanden (binnen garantieperiode) stuk ging, deze werd gerepareerd en dat bij terugkomst bleek dat de harde schijf er uit was verdwenen. "Ja meneer, dat zijn administratiekosten, koopt u maar een nieuwe harde schijf!".

Zo kan ik nog wel een paar voorbeelden noemen...

Gelukkig ben ik niet alleen, mijn vrienden bij de ANWB (zie dit artikel) zijn blijkbaar ook verontwaardigd over de kosten die worden berekend. Van mijn 12 euro 26 saldo (en wie zegt dat dit klopt? Ik print niet na elke reis de historie uit, want dat kan bij mijn lokale OV-chipkaart oplaad automaat niet..) blijft dus nog 9,76 euro over.

Als klap op de vuurpijl (leuke woordgrap in deze tijd van het jaar) maakt OV-chipkaart het nog bonter: "Binnen enkele dagen wordt 9,76 euro overgemaakt naar het rekeningnummer eindigend op de cijfers 943." Nu breekt mijn klomp echt. Ik heb geen rekeningnummer eindigend op de cijfers 943! En de NS incasseert toch elk jaar netjes de kosten voor het NS Voordeeluren abonnement, dus ik mag er toch vanuit gaan dat NS het juiste rekeningnummer door heeft gegeven aan TransLink?

Het toetje van de brief geeft trouwens aan dat TransLink/OV-chipkaart de 2,50 euro administratiekosten eigenlijk zelf ook nergens op vindt slaan: "Deze brief is automatisch aangemaakt en daarom niet ondertekend" Tijd voor een klachtenbrief, zowel naar NS als OV-chipkaart. Zullen we dan maar 25 euro administratiekosten factureren aan TransLink/OV-chipkaart voor de tijd die me dit kost?

Ondertussen vraag ik me toch af. Wat mag ik als consument verwachten als economische levensduur van zo'n OV-chipkaart? Ze verlopen na 5 jaar, mag ik er dan van uit gaan dat de kaart vijf jaar mee gaat? Is er een jurist in de zaal die dit kan toepassen op het consumentenrecht? Ik ben benieuwd.